Żołnierz idąc, biegnąc wysuwa lewą nogę krok do przodu, klęka na prawe kolano. W tym czasie trzyma karabin za zamek w prawej ręce, utrzymując równowagę. Następnie przekłada do lewej chwytając za łoże (poniżej bączka), trzyma tak aby kąt broni mniej więcej miał 45 stopni. Następnie pochyla się tułowiem do przodu i kładzie się płasko na ziemi, (wykonuje to na lewym kolanie oraz prawej ręce). Leżąc podpiera się na lewym łokciu.

Wszystkie ruchy wykonuje płynnie, szybko oraz kolejno.(Pamiętając: prawe kolano, lewe kolano, prawa ręka, lewa ręka) Łoże karabinu (część drewniana pomiędzy jednym uchwytem a drugim pasa nośnego) spoczywa na przedramieniu. (Żołnierz już trzyma broń w prawej ręce). Lufa oraz rygiel(zamek) nie może dotknąć ziemi, broń nie może być skręcona. Trzymać zamkiem do góry. Leżąc, głowa ma być uniesiona, oczy patrzą na wprost. Żołnierz odpoczywa.

Żołnierz leży, opiera się na lewym łokciu, następnie przekłada karabin z prawej do lewej ręki. Lufa karabinu wzniesiona nieco w górę. Następnie podpiera się prawą ręką jednocześnie gwałtownie podciąga lewą nogę tak, aby kolano dotykało brzucha. Dalej gwałtownie powstaje z ziemi prostując tułów. Powstając, odpycha się od ziemi prawą ręką, robiąc w tym czasie krok lewą nogą w przód (dostawia lewą nogę do prawej). W tym samym czasie przekłada karabin do prawej dłoni i przyjmuje pozycję wyjściową.