Na polu walki najgroźniejszy dla żołnierza jest brak ruchu. Jeżeli w czasie ataku żołnierz porusza się zbyt wolno i zbyt długo przebywa bez osłony... ginie. Dlatego każdy manewr czy to ofensywny czy odwrotowy, wykonują strzelcy skokami. Czy to walka wśród miejskich budynków lub ruin, czy w leśnej gęstwinie czy też na otwartym polu, strzelec w czasie walki porusza sie skokami od jednej osłony do drugiej, tak by bez ochrony pozostawać jak najkrócej i wtylko wtedy, gdy wymaga tego sytuacja.

Skoki (SPRUNGEN)

Skok wykonuje strzelec na komendę "NACHSTER SPRUNG! ........ np. LOCH UNTER BIRKENAU! MARSCH! AUF MARSCH!" (skok do dziury pod brzozą - biegiem marsz).
Na "NACHSTER SPRUNG!" (skok) strzelec, jeśli strzelał i ma karabin nie naładowany, ładuje i zabezpiecza karabin, zapina ładownicę i przygotowuje się do poderwania się. Na hasło "MARSCH! AUF MARSCH!" (powstań, marsz!) zrywa się sprężyście i rzuca się naprzód. Jeżeli wyznaczone stanowisko jest za daleko, aby je osiągnąć jednym skokiem, stosuje strzelec samodzielnie konieczne przerwy w biegu dla złapania oddechu.

Jeżeli dowóca nie wydaje dla całej drużyny rozkazów do poszczególnych skoków a jedynie komendę określającą kierunek posuwania sie lub natarcia skoki wykonywane przez pojedynczego strzelca w ramach drużyny, lub grupki strzelców zależny jest od terenu i siły ognia nieprzyjaciela i nie podlega żadnym schematom. Ogólny kierunek strzelec zachowuje w myśl rozkazów dowódcy. Np. po komendzie "VORWARTS, NACH WALD, MARSCH AUF MARSCH!" (Naprzód do lasu marsz!) o wyborze następnej pozycji i sposobie dojścia do niej musi zadecydować przed rozpoczęciem skoku. Gdy podejście kryje strzelca na całą wysokość, lub daje możność podejścia chyłkiem, należy to wykorzystać. Gdy brakuje skrytych podejść, ruch w zakresie ognia przeciwnika musi być wykonywany skokami, biegiem, chyłkiem i zakosami. Długość skoku zależy od siły i celności ognia przeciwnika na dany teren. Im słabszy ogień i większa odległość od przeciwnika, tym skoki dłuższe. Nie nalezy jednak parodiowac skoku. A jest to sytuacja w której skok jest krótszy niż 2 metry. Umiejętność i spryt w wykorzystaniu skrytych podejść, drobnych nawet osłon w kierunku natarcia, zręczność w wykonywaniu skoków decyduje o życiu strzelca na polu walki.

Skoki karabinu maszynowego (LEICHTES MASCHINENGEWEHR-LKM SPRUNGEN)

Skoki w obrębie drużyny rozpoczyna obsługa karabinu maszynowego, chyba że dowódca postanowi inaczej w zależności od sytuacji. Wykonuje ona skoki na ogół według ogólnych zasad. Różnica zachodzi jedynie w czasie i sposobie przygotowania się do skoku.

Bezpośrednie rozkazy skoków obsługi ręcznego karabinu maszynowego wydaje dowódca. Ze względu na wagę i charakterystykę sprzętu, przenoszonego przez obsługę broni maszynowej, należy wcześniej uprzedzić ją o skoku. Na zapowiedź "ACHTUNG! STELLUNG WECHSEL!" (Zmiana stanowiska) lub "ACHTUNG! ANDERUNG STELLUNG!" (Inne stanowisko!) obsługa, z wyjątkiem celowniczego, który ewentualnie strzela dalej, chowa amunicję do skrzynek, zamyka skrzynki. Kiedy amunicyjny upewni się, że żadna amunicja nie została po za skrzynkami, melduje celowniczemu "FERTIG" (Gotowy). Na rozkaz "MASCHINGWEHR SPRUNG!" (Karabin maszynowy - skok) celowniczy przerywa ogień, rozładowuje karabin z taśmy, zabezpiecza, reszta obsługi przygotowuje się do skoku, a celowniczy ściąga karabin w tył i melduje "FERTIG!" (Gotów). Na hasło "AUF MARSCH!" (powstań marsz) cała obsługa podrywa się sprężyście w przód, ewentualnie w razie potrzeby pomocnicy celowniczego wykonują skok pojedynczo w kolejności ustalonej przez celowniczego, który powinień wykonać skok jako pierwszy. Jeżeli dowódca nie ustali miejsca skoku, załoga MG ustala je przed skokiem.
Jeżeli dowódca wyda tylko rozkaz naprzód "VORWARTS" lub "FOLGEN", nie nakazując skoków, załoga posuwa się naprzód aż do komendy nakazującej zalegnięcie. W czasie skoków celowniczy niesie karabin maszynowy w prawej ręce, za podwieszone pasy nośne, z rozłożonymi stopami. Jeżeli dowódca wydaje jedynie rozkaz ogólny do poruszania się skokami, strzelec karabinu maszynowego dowodzi swoją sekcją, a więc dwoma amunicyjnymi. Wyznacza kolejne miejsca skoków i uprzedza o nich swych amunicyjnych, wydając odpowiednie komendy.

Poruszanie się chyłkiem zakosami

Jest to sposób poruszania się stosowany na otwartym polu. Szczególnie pod ogniem przeciwnika. Ma on na celu uniemożliwienie skutecznego celowania nieprzyjacielowi. Strzelec poruszający się chyłkiem zakosami jest ruchliwym i kłopotliwym celem dla wroga uzbrojonego tak w broń powtarzalną jak i karabin maszynowy.

Poruszanie się chyłkiem zakosami polega na wykonywaniu skoków, ale nie po linii prostej najkrótszą drogą do następnego ukrycia. Strzelec biegnie pochylony, zygzakiem, zmieniając kierunek co 4-6 kroków. Skok zakosami oczywiście zależny jest od natężenia ognia wroga, jego odległości i pokrycia terenu, ale przyjmuje się że w jednym skoku mieszczą się 3-4 zakosy. Jeżeli skok kończy się na otwartym polu, lub za słabą osłoną, po padnięciu, strzelec odczołguje się w prawo lub lewo o metr lub dwa, dla dalszego zmylenia przeciwnika, który może wyczekiwać końca skoku i liczyć na chwilową statyczność strzelca.